Stel je voor: je zit in een zaal naar een musical te kijken. Musicals zijn tof, dat vind jij ook, dus je geniet. Maar dan, ineens, krijg je een jaloerserig gevoel. Je hoofd schreeuwt: “IK WIL DAT OOK!”
Herkenbaar? Ik hoop het, anders ben ik de enige. Allez, niet de enige, mijn lieve vriendin L. heeft het ook. Maar ik en L. kennen elkaar al van toen we drie (!) waren, en zij geeft mij vaak erkenning in mijn vreemde trekjes… Dus wie weet zijn wij gewoon twee rare.
Ik heb het trouwens niet alleen bij musicals. Bij àlles. Als ik een pianofilmpje zie op youtube, vind ik dat ik maar eens werk moet maken van pianolessen. ‘s Vrijdags in de turnles vind ik dat het nu toch wel eens dringend tijd wordt dat ik alleen flikflak leer springen. Ah ja, want als je flik kan, dan kan je écht turnen. Ik klik een beetje rond op blogs en dan wil ik mijn (al dan niet onbestaande) naai-, kook- en fotografeertechnieken verbeteren. Een boek schrijven, waarom zou ík dat niet kunnen? Of misschien vloggen? Meer dansen, dat ook! En judo, want ik wil dat kleintje die iedereen op de grond gooit zijn.
Wat is dat toch? Eigenlijk zou ik me beter richten op de dingen die ik kan. Maar daar wringt het schoentje dus hè. Doordat ik vanalles wil, ben ik in niks écht goed. Vraag me naar een talent en je krijgt een minuut beeld zonder klank. Daarna volgt waarschijnlijk iets als “Jah, goh, ik ben wel creatief.” “Ah, teken je of zo?” “Alleen in mijn cursussen… Eigenlijk ben ik toch niet zo creatief.”
Ik las in de humo van deze week dat alles een beetje kunnen zonder één uitgesproken talent te hebben een kenmerk is dat vaak voorkomt bij hoogbegaafden. Ik voel me eindelijk begrepen. (Oh ja, en dan ben jij ook hoogbegaafd, L.! Laten we samen schaken)
Voor ik hier negatieve reacties krijg over hoogbegaafdheid: ik heb een paar mensen in mijn naaste omgeving die dat zijn. En ja, die houden zich met andere dingen bezig dan schaken, ook dammen en zo. (Ilse!) Nenee, degenen die ik ken zijn juist heel sociaal, grappig, enthousiast… Ikzelf ben niet hoogbegaafd, ik denk dat we het daar wel allemaal over eens zijn. Als ik zou afgaan op alleen wat kenmerken, ben ik (naast hoogbegaafd) ook nog eens hypersensitief, heb ik concentratiestoornissen, een beetje Tourette en geregeld een ADHD-moment. Ik wil maar zeggen: ik ben eigenlijk een heel gewoon meisje.
