Archief voor de ‘Huilen met de pet op’ Categorie

Tandpastasmile?

augustus 9, 2011

Ik heb jullie raad nodig, lieve lezertjes, want ik heb nogal een complex. En omdat jullie hoogstwaarschijnlijk deze titel al gelezen hebben, hebben jullie vast wel al door wat dat complex dan wel zal zijn.

Ze zijn nooit van het allerwitste soort geweest, die tanden van mij. Daar heb ik me wel al bij neergelegd. Stralend wit, dat hoeft voor mij dus ook niet… Gewoon wit is al genoeg.

Ik zag onlangs foto’s van mezelf van een jaar of 4 geleden, met best wel witte tanden. En ik besefte dat ik daar toen al eens over kon klagen (foei, Ilse). Maar nu beken ik met een beetje schaamrood op mijn wangen dat ze toch wel een tintje of twee geler geworden zijn… :(

Nu ben ik ongeveer op zo’n punt gekomen waarop ik vind dat iedereens tanden ALTIJD witter zijn dan de mijne. Bij 9/10 foto’s van mezelf denk ik: ai, mijn tanden zien er niet-wit uit. Daarbij is nog een grote kans dat ik bij die ene foto van de 10 er met mijn mond dicht op sta.

Je mag best zeggen dat ik overdrijf hoor. Maar ik wil toch graag witte(re) tanden. En daarvoor wil ik wel vanalles uit de kast halen, maar ik zou niet weten wat. En voor jullie comments als “Poets gewoon uw tanden!” geven: ja, ik doe dat. Natuurlijk of course duh. Meestal 3 keer per dag, als ik ‘s middags niet thuis ben maar 2 keer. Ik flos ook regelmatig en gebruik ook mondspoeling. Roken doe ik helemaal niet, en rode wijn lust ik niet.

Hoe komt dat dan? Mja, ik denk dat het iets genetisch is. Of wacht… Die koffie, dat kan er ook wel wat mee te maken hebben (en verklaart meteen waarom ik 4 jaar geleden wittere tanden had). Een koffiestop, dat kan wel eens, maar zo tijdens de blok/herexamens toch echt niet. Ik drink nu ongeveer 1, max. 2 kopjes per dag.

Hebben jullie tips voor mij? Een goede whitening tandpasta? Iets in mijn eet- en drinkgewoontes? Bleken, daar ben ik een beetje bang van (het Ross-effect en zo), maar ik overweeg het als ik echt ten einde raad ben.

Salsa en USA, da’s om problemen vragen.

mei 7, 2011

Om de twee jaar wordt er in mijn turnclub een turnfeest gehouden. Dat is een soort optreden van alle groepen van de club, in een bepaald thema. Dit jaar is het iets met de wereld, en elke groep vertegenwoordigt een land. Wij wisten al maanden dat we iets latinoachtigs gingen doen, met salsa erin. We bestelden vorige maand online rode salsakleedjes, uit de USA, want online shoppen is zo’n gemak (geleverd binnen 5-7 dagen), de kleedjes zwieren zo leuk, we gaan gewoon de show stelen!

Het turnfeest is straks. Wij, 16 turnende meisjes die staan te popelen om een rood salsakleedje te dragen, zijn in België… De jurkjes nog in Amerika.

Ai. Dan maar eens bellen naar een carnavalwinkel. Ik woon namelijk in dé carnavalstreek van België, succes gegarandeerd… Not. Geen énkele winkel verhuurt kledij, en 16 nieuwe jurkjes die we toch maar twee keer dragen, wordt wel heel duur.

Waar vindt een mens dan zijn gerief? In de zeeman. Roze en zwarte jurkjes, stretch dan nog, dus voor een radslag meer of minder moeten we al niet terugdeinzen. En ze zakken niet af bij een handenstand, dat heb ik empirisch vastgesteld. In de zeeman, ja.

Nu hebben we er weer allemaal zin in!


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.